EPITAPHIUM.
Percy Bysshe Shelley
[LATIN VERSION OF THE EPITAPH IN GRAY’S ELEGY.]
[Published by Medwin, “Life of Shelley”, 1847; dated 1808-9.]
1.
Hic sinu fessum caput hospitali
Cespitis dormit juvenis, nec illi
Fata ridebant, popularis ille
Nescius aurae.
2.
Musa non vultu genus arroganti _5
Rustica natum grege despicata,
Et suum tristis puerum notavit
Sollicitudo.
3.
Indoles illi bene larga, pectus
Veritas sedem sibi vindicavit, _10
Et pari tantis meritis beavit
Munere coelum.
4.
Omne quad moestis habuit miserto
Corde largivit lacrimam, recepit
Omne quod coelo voluit, fidelis _15
Pectus amici.
5.
Longius sed tu fuge curiosus
Caeteras laudes fuge suspicari,
Caeteras culpas fuge velle tractas
Sede tremenda. _20
6.
Spe tremescentes recubant in illa
Sede virtutes pariterque culpae,
In sui Patris gremio, tremenda
Sede Deique.
***